Bilim insanlarının, özellikle de fizikçilerin, varoluşla ilgili cevabını aradığı en büyük soru şudur: "Nasıl oluştuk, ya da yaratıldık?" Bugün kuantum fizikçileri ve kozmik bilimcilerin bu konuda kulağa fantastik gelen pek çok teorisi var. Fakat bu teorilerin oluşmasındaki en büyük sebep, CERN'de bulunan "Büyük Hadron Çarpıştırıcısı" oldu. 90'lar ve önceki kuşaksanız, evrenle ilgili şu sözü hatırlarsınız: “Önce toz ve gaz bulutu vardı.”

Bugün de güncelliğini koruyan Big Bang teorisinin hemen sonrasındaki koşulları laboratuvarda yeniden yaratmak ve test etmek için İsviçre'deki CERN laboratuvarında Büyük Hadron Çarpıştırıcısı inşa edildi. Amaç, evrenin ilk anlarında var olduğu düşünülen temel parçacıkları (Higgs bozonu gibi) ortaya çıkarmak ve maddeye kütlesini veren kuvvetleri anlamaktı. Bu deneyler, evrenin 'hiçlikten' nasıl var olabildiği, en temel yapıtaşlarının ne olduğu gibi sorulara cevap arıyordu. Bu sorular ise kaçınılmaz olarak, varoluşun en temelindeki 'sebep' ve 'düzen' kavramlarını, dolayısıyla felsefi ve metafizik sorgulamaları da beraberinde getirdi. Beklentilerin ötesinde, karşıt maddenin sırları gibi birçok şaşırtıcı keşfe kapı aralandı. Bu deneyde başlangıçta aranan tüm beklentiler karşılanmasa da, fizikçilere bambaşka bir dünyanın kapısını açtı.

1900'lü yılların başında bulunan fakat teknolojik yetersizlikler nedeniyle deneysel olarak doğrulanamadığı için uzun süre tartışmalı kalan Kuantum Fiziği, bilim insanlarını şaşkına çevirdi. Bu fizik, klasik fizik kurallarıyla alay ediyor, materyalizmin duvarlarını yıkıyor ve fenomenleriyle "Bildiğim bir şey varsa, o da hiçbir şey bilmediğimdir" dedirtiyordu.

Günün sonunda, bilim insanları madde temelli varoluştan, bilgi tabanlı varoluşa doğru yönelmeye başladı. Sicim Teorisi, Hologram Teorisi, Simülasyon Teorisi ve Bilinçli Evren Hipotezi gibi kulağa fantastik gelen pek çok teori, birbirinden ünlü bilim insanları ve filozoflarca öne sürüldü. Federico Faggin de bunlardan biriydi. Mikroişlemcilerin babası olarak tanınan Faggin, bilincin evrenin bir parçası olduğunu, bu bilincin kuantum alanlarında yoğunlaşmasıyla fiziksel evreni meydana getirdiğini öne sürdü. Faggin, tüm evrendeki maddenin, uzayın ve zamanın evrensel bilincin meydana getirdiğini söylerken, bilincin kökeni veya kaynağı hakkında bilinçli olarak bir teoride bulunmadı. Amacı, matematiksel ve deneysel olarak bu hipotezinin kanıtlanabilir bir kuram haline getirmekti.

Bilimin Yolculuğu, İnancın Keşfi

Faggin'in teorisi aklıma şu soruyu getirdi: Eğer evreni var eden bilinç ise, bu bilincin canlı bir varlığa ait olması gerekmez mi? Canlı tanımı biyolojik bir yapı ile bağdaşmış olsa da, tüm evreni bilinci ile var eden canlının bir bedeni olamazdı. Zamandan ve mekandan bağımsız olur, var olması için kendi kendine yeterdi. Tüm evreni yaratabilecek sonsuz güç ve bilgiye sahip olması gerekirdi. Başlangıcı ve sonu yoktu. Bu anlatımın, Allah’ın vasıfları ile ne kadar örtüştüğünü fark ettiniz mi?

Evvel ve Âhir (başlangıcı ve sonu olmayan), Hayy (daima diri), Alîm (her şeyi bilen), Kâdir (her şeye gücü yeten), Kayyûm (varlığı kendiyle kaim, yani başka hiçbir şeye ihtiyaç duymadan var olan).

Faggin’in ontolojik tabanlı "bilinç evrenin temel taşı" iddiası, aslında Kur'an'da 14 asır önce verilmişti. Kuantum fizikçileri yaratılışı ararken, yaratıcının kendisini bulduklarını düşünmeden edemiyorum. Yıllar boyu din ve bilim karşı karşıya geldi ve bilim için Yaratıcı fikri hep bir engel olarak görüldü. Fakat bilimin geldiği noktada, artık bu fikrin inkârı imkansız bir boyuta evrilmek üzere. Eğer Faggin bu teorisini bilimsel çerçeveye oturtmayı başarır ve matematiksel olarak kanıtlarsa, ilk kez Allah'ın varlığı bilimsel olarak da kabul edilmiş olacak.

Zaten benim görüşüme göre, ister Sicim Teorisi ister Simülasyon Teorisi olsun(bu teoriler ve önermeler henüz kanıtlanmamış olsada), bu sonuç kaçınılmazdı. Şimdi, bilimsel olarak da Allah'ın varlığının kaçınılmaz olduğu bir süreçte, evrenin sonsuz sırları teker teker ama ağır adımlarla çözülmeyi bekliyor.